شمارهٔ ۶۸۸

هوش مصنوعی: دل بیچاره و بی‌نوا، در هر روز حادثه‌ای را می‌بیند که او را گرفتار می‌کند و زندگی‌اش را تحت فشار قرار می‌دهد.

هوش مصنوعی: هرگز توبه نمی‌کند، حتی اگر روزی شب را خیره‌ کننده بیابد، این امر از سرنوشت است که او را بار دیگر به شکست می‌کشاند.

هوش مصنوعی: هر زنی که با ناز و کرشمه به کسی توجه می‌کند، باید به خاطر ناتوانی و بی‌چاره‌گی او، به او اجازه دهد که به او نزدیک شود.

هوش مصنوعی: گفتم نمی‌توانم به دوستی با پیرمردی ادامه دهم که از دل بازی و سرگرمی غافل است. تا کی باید او را در دل نگه دارم؟

هوش مصنوعی: گفت: بشنو نصیحتی که از زندگی‌ات بهره‌برداری کن. از عقل و دانش پرهیز کن که بر پایه عشق بنا شده است.

هوش مصنوعی: در عشق، باید زحمت کشید و از آسایش دوری کرد تا به ثمر شیرین دست پیدا کرد. بدون تلاش و کوشش، به نتیجه‌ای نخواهیم رسید.

هوش مصنوعی: ناظران محدود نمی‌توانند زیبایی ظاهری را درک کنند و کسی که خود را در آینه می‌بیند، نمی‌تواند به عمق تماشای او غرق شود.

هوش مصنوعی: زلف و خط و خال و لب نشان‌دهنده‌ی قدرت و زیبایی او هستند. اگر عشق به دل کسی بیفتد، او همه این زیبایی‌ها را می‌بیند.

هوش مصنوعی: در شب‌های تاریک، وقتی شمعی نباشد، خانه‌ای در اعماق نمی‌تواند روشن شود، زیرا این خانه نمی‌تواند ببیند که روشنایی و تاریکی چه تفاوتی دارند.

هوش مصنوعی: بیچاره نزاری به خاطر فکر کردن زیاد به این موضوع، در پختن و آماده کردن آن احساس ناچاری و ناراحتی کرده است.