شمارهٔ ۶۶۶

هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی و ظرافت ابروان محبوبش اشاره دارد. ابروهای او به شکل هلالی و کشیده است و این شکل دلنشین او را شبیه ماه به نظر می‌آورد. همچنین، به دور صورت او خطی و مدوری می‌بیند که زیبایی‌اش را دوچندان می‌کند.

هوش مصنوعی: به ما ارتباطی دادند که از ابتدا ناشی از فطرت و جوهر وجودی روح‌های مشابه است.

هوش مصنوعی: تو را بر بلندای روح من نشاندند، مانند چگونگی که در هنگام ساخت این طاق زیبا، بر زیبایی‌ها تمرکز می‌شود.

هوش مصنوعی: من دیگر آن عاشق سرمستی نیستم که از زیبایی چشمان تو مست شده باشم، حالا دیگر هوشیار هستم و از این به بعد به این حالت ادامه می‌دهم.

هوش مصنوعی: خبر غم‌انگیز از آتش سوزان عشق نمی‌گوید، زیرا عشق دلی پرشور و شوق دارد.

هوش مصنوعی: محبّت و عشق به عنوان ولی‌عهد، مختص عاشقان است و این مقام را به هر کسی نمی‌دهند.

هوش مصنوعی: اگرچه در طول روز دوستانی داری و در کنار آنها به خوشی می‌گذرانی، اما در دل تو هنوز درد و ناراختی وجود دارد که تو را در مکانی دور و خلوت نگه داشته است.

هوش مصنوعی: شما هیچ احساسی از درد و غم ناشی از عشق ندارید مانند نزار که خیال شما را به یاد وضعيت دردناک خود می‌اندازد.

هوش مصنوعی: اگر بگویی که نزاری (شاعر) بندهٔ ماست، برای من در هر دو دنیا، همین احترام و افتخار کافیست.