شمارهٔ ۶۴۵

هوش مصنوعی: شادی متعلق به روزگار افرادی است که به اسرار زندگی عمیقاً آگاه هستند و جان‌ها را فدای حضور مردان پاک و فداکار می‌کنند.

هوش مصنوعی: آن‌هایی که مجوز ورود به عالم حق را از دیوان الهی کسب کردند، دنیای فانی را رها کرده و از مسیر سخت و دشوار گذشتند.

هوش مصنوعی: در مسیر سیر و سلوک، متوجه شدند که ابلیس بر سر راه قرار دارد، بنابراین از خطرات احتمالی آنجا دوری کردند.

هوش مصنوعی: خود را رها کردن و در عشق محبوب غرق شدن، داستانی طولانی است که با دو سخن بیان شده است.

هوش مصنوعی: در جایگاه واقعی و ماندگار، حقیقت را با چشمی یقین‌بخش دیده‌ام، مانند خضری که ناگهان بر آنچه از این دنیای فانی شکسته است، نگاهی می‌اندازد.

هوش مصنوعی: از چشمهٔ زلالی که در میان تاریکی قرار دارد، آب حیات نوشیده و رازهایی را در خود پنهان کرده است.

هوش مصنوعی: چشمی پر از اشک و دستی خالی، به راه افتاده است و هیچ چیز به جز احساس نیاز به درگاه خدا همراه خود ندارد.

هوش مصنوعی: خود را آماده کن تا دوستانت را ببینی و با گوش‌هایت به صدای دل‌نوازشان گوش فرا دهی.

هوش مصنوعی: از نوسانات و تحولاتی که در زندگی‌ام اتفاق می‌افتد، بی‌خبر شده‌ام. دیگر نمی‌خواهم مدام در شرایط پایین‌دستی باشم و گاهی هم بالا بروم.

هوش مصنوعی: کسی که بار ناقه را حمل می‌کند و در مسیر فقر حرکت می‌کند، نه به نام و مقام اهمیت می‌دهد و نه به زیبایی و زینت.

هوش مصنوعی: در مکان مقدس و دل‌انگیز، مانند دیگر زائران، همواره مشغول عبادت و همیشه در حال نماز هستند.

هوش مصنوعی: پوششی بلند به پا کرده و در هر قدم مانند مسافران، گاهی از کشور چین خبر می‌شنود و گاهی از حجاز.

هوش مصنوعی: اگر چنین دامنی را به دست گرفتی، نزاریا، باید مانند مردان تلاشگر، بر آستین خود نشانی از همت و تلاش داشته باشی.