شمارهٔ ۶۲۹

هوش مصنوعی: دوست دوباره ما را آزمایش کرد، اما نمی‌توانیم با دیگران رازی از خود را در میان بگذاریم.

هوش مصنوعی: هرچند که تلاش می‌کنیم و سعی داریم از نشان دادن خود و خودنمايی پرهیز کنیم، اما باز هم به‌نوعی درگیر این موضوع هستیم.

هوش مصنوعی: اگر در خانه خودمان آبی بنوشیم، در بازار مردم باز هم درباره‌اش حرف می‌زنند.

هوش مصنوعی: مردم می‌گویند که در خودخواهی و خودبینی نباش. بهتر است با ما صادقانه و راست‌گو صحبت کنی و از دروغ و نیرنگ پرهیز کنی.

هوش مصنوعی: یکی می‌گوید که به چهره‌ام نگاه نکن و دیگری می‌گوید که خودت را به زحمت نینداز و دوری کن.

هوش مصنوعی: کسی دیگری می‌گوید که نزار نیست، زیرا او راهی را که در دنیای واقعی می‌پیماید، انتخاب کرده است.

هوش مصنوعی: آنچه که گفته می‌شود، هم حقیقت دارد و هم ظاهری، که در عبادت و نیایش به وضوح نمایان است.

هوش مصنوعی: ای مسلمانان، مسلمان واقعی کجاست؟ من به سرعت در جستجوی او هستم و در حال عبور از فراز و نشیب‌ها هستم.

هوش مصنوعی: اگر کسی می‌گوید که من با تو در ارتباطم، به او بگو با من نیست، ای دوست، بنابراین دور خودت نچرخ.

هوش مصنوعی: اگر کسی در پایمردی و استقامت به چنین موفقیتی دست یابد، به مانند این است که به بهشت دست یافته و مجوز ورود به آن را به دست آورده است.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهید به حقیقت و معرفت برسید، باید از سطح ظواهر و رسم و رواج‌ها گذر کنید. نیاز نیست که به شکل و شمایل ظاهری متکی باشید؛ بلکه باید به عمق‌ موضوعات و مفاهیم توجه کنید.

هوش مصنوعی: آه که ای کاش، اگر کسی را داشتی که نسبت به تو دلسوز و مهربان باشد و خاطر تو را آرام کند.

هوش مصنوعی: به دلیل نداشتن، از روی ناچاری دست نیاز را کنار گذاشته است.