شمارهٔ ۳۱۶

هوش مصنوعی: جام را پر کن، چون جز این جام هیچ هدفی ندارم. تا به آرزویم برسم، باید قدمی بردارم.

هوش مصنوعی: ای ساقی، هر لحظه جامی پر کن تا شاید مرا مست کنی؛ زیرا در غیبت یار، دل آرامی ندارم و آرامش نمی‌یابم.

هوش مصنوعی: دیروز به پایان رسید و آینده را نمی‌دانم چگونه می‌گذرانم. در این دنیا عاشقانه زندگی می‌کنیم، اما به اندک چیزی راضی نیستیم.

هوش مصنوعی: آدمی در زندگی با محدودیت‌ها و مشکلاتی روبه‌روست که مانند دامی او را گرفتار کرده است. ولی سؤال اینجاست که آیا هیچ‌کس وجود دارد که از این دام رها باشد و به آزادی دست پیدا کند؟