شمارهٔ ۲۸۵

هوش مصنوعی: این اشعار به این معناست که در نهایت کار ما به نفس و روحی که از دست رفته است، وابسته شده است. ای دوست، همه محبت و عشق من به تو به وجود خشم و کین تبدیل شده است.

هوش مصنوعی: شاید روزی رسم عیادت و دید و بازدید از بین برود، زیرا در این دنیای پر از تأخیر و تاخیرات، این سنت به فراموشی سپرده شده است.

هوش مصنوعی: هر که در کنار تو باشد، تحت تأثیر بیماری رنج می‌کشد.

هوش مصنوعی: چشمه‌ی شیرین لب تو آنقدر خاصیت ندارد که حوض کوثر که آب زلال و ناب در آن قرار دارد، بتواند آن را جبران کند.

هوش مصنوعی: مدتی است که در درِ باغی ایستاده‌ام و در آنجا با نگهبان صحبت می‌کنم، که همانطور که تو به عشق من توجه داری، من نیز به رقیب تو توجه دارم.

هوش مصنوعی: من و فریاد کشیدن تو، و رفتارهای ناپسند و سرنوشت شوم، همه از آغاز آن را سرنوشتی از پیش تعیین‌شده می‌دانند.

هوش مصنوعی: دل من هنوز درگیر غم عشق توست و مانند حلقه‌ای است که زلف‌های تو را در بر گرفته، به گونه‌ای که انگار نگینی در آن افتاده است.

هوش مصنوعی: تنهایی و اندوه جدایی بسیار سخت و غیر قابل تحمل است و این همه بدبختی و درد که در دل دارم ناشی از این حال است.