برگردان به زبان ساده
مست آمدیم و باز چنان میرویم مست
کز هر چه نیست بیخبرانیم و هر چه هست
هوش مصنوعی: ما با حالتی شاد و سرمست وارد شدیم و همچنان به همین شکل ادامه میدهیم. آنچنان غرق لذت و شادی هستیم که از هر چیزی که وجود ندارد بیخبر هستیم و از آنچه که هست هم اطلاعی نداریم.
ای مدّعی تو وهمپرستی و ما حبیب
بنگر که از دوگانه کدامیم بت پرست
هوش مصنوعی: ای مدعی! تو فکر میکنی که ما به چیزی غیر از حقیقت وابستهایم، اما نگاه کن که ما بیدار و واقعی هستیم و در حقیقت کدامیک از ما در خواب توهم هستیم و کدامیک از ما به بتپرستی پرداختهایم.
در ما مکش زبان به تعصّب ببند لب
ای بیخبر میاز به دنبالِ مار دست
هوش مصنوعی: در ما زبان به تعصب نزن و دهانت را ببند، ای بیخبر! مبادا به دنبال مار بروی و به آن دست بزنی.
مشنو که مسکراتِ من از شیرهء رزست
کاین مستیِ من است زخم خانهء الست
هوش مصنوعی: نشنو که خمری که مینوشم از عصاره گل رز است؛ این حال و هوای من ناشی از یادآوری فراز و نشیبهای زندگیام است.
گر دیگران ز شیرهء انگور سرخوشاند
ما از شرابِ عشق چنین والهیم و مست
هوش مصنوعی: اگر سایرین از نوشیدن شیره انگور خوشحال و سرخوشاند، ما به خاطر عشق، به گونهای دیگر واله و سرمست هستیم.
می را چه اعتبار به نزدیکِ ما اگر
یک لحظهای کند ز حرارت دماغ مست
هوش مصنوعی: آیا شراب در نزد ما ارزشی دارد اگر فقط یک لحظه از گرمی نفس کسی مست شود؟
می مونسیست غم زدگان را که هم بدو
یک دم توان ز محنتِ ایام باز رست
هوش مصنوعی: غمزدگان را امیدی هست که شاید یک لحظه از سختیهای زندگی رهایی یابند.
تشنیع میزدندی بر من که پیش ازین
میکرد توبه باز و دگر بار میشکست
هوش مصنوعی: به من طعنه میزدند که قبلاً توبه کرده بودم، اما دوباره آن را میشکستم و به گناهانم بازمیگشتم.
زان می که ما به ساغرِ اَشواق میخوریم
بر ما به ریسمان نتوانند توبه بست
هوش مصنوعی: از آن می که ما از شوق و عشق مینوشیم، کسی نمیتواند ما را با ریسمانی به توبه وادار کند.
آنها که پرورش ز میِ عشق یافتند
اندر مذاق ایشان چه شهد و چه کبست
هوش مصنوعی: آنان که تحت تأثیر عشق تربیت شدهاند، در مزه و طعم خود نه تنها شیرینی را میچشند، بلکه طعمهای دیگری نیز همچون تلخی را تجربه میکنند.
خوش روزگارِ عمر عزیزان که هیچ وقت
در روزگار عمر ازیشان دلی نخست
هوش مصنوعی: زندگی عزیزان در خوشی سپری میشود، چرا که هیچگاه در عمرشان دلی آزرده نمیشود.
خرّم وجودِ آنکه بشوید به آبِ عفو
از ما اگر غباری بر خاطرش نشست
هوش مصنوعی: خوشحال است کسی که اگر در دلش غبار کدورت یا ناراحتی نشسته باشد، با وسعت و مهربانی ما را ببخشد و از دلش پاک کند.
ما را نزاریا متواتر به وحیِ عشق
از گنجِ کُنجِ خانه خود تحفهای فرست
هوش مصنوعی: ما را به طور مکرر و به وسیله الهام عشق، هدایایی از گنجینه پنهان خانهات بفرست.
با سوزِ خویش ساز که عیبی بود اگر
گویند از ملامتِ افسردگان بجست
هوش مصنوعی: با درد و رنج خود کنار بیا، زیرا اگر بگویند که افسردگان به خاطر ملامت و سرزنش خود، فرار کردهاند، این مسئله ایرادی نخواهد داشت.
در ناقص الوجود نباشد کمالِ نفس
این رمز پیشِ اهلِ حقایق مقرّرست
هوش مصنوعی: وجود ناقص نمیتواند کمال روح را داشته باشد؛ این نکته برای کسانی که به حقایق عمیقتر آگاهند، روشن و مسلم است.
