شمارهٔ ۲۲۱

هوش مصنوعی: ای دل، تو با عشق و دشواری‌ها درگیر شده‌ای و به خاطر آنها صبوری کرده‌ای، اما در عوض دوست را از دست داده‌ای.

هوش مصنوعی: بسیار بر سرت زدی و به خاطر حسرت به دست آوردن گذشته غصه خوردی، اما افسوس که فایده‌ای ندارد؛ چرا که وقتی شکار از دام رها می‌شود، دیگر هیچ سودی از آن نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: ضربت تیر جدایی مانند مرهمی بر سینه‌ی مجروح نهاد و دوباره جراحات را باز کرد.

هوش مصنوعی: به دنیا وابسته نباش و دل به آن نده، زیرا کسانی که پايداری دارند، قلبشان را به این جهان نمی‌سپارند.

هوش مصنوعی: اگر روزی زمانه به اوج خود برسد و تو را به آسمان‌ها ببرد، سرانجام تو را به خاک پست این دنیا می‌فرستد.

هوش مصنوعی: اگر در یک لحظه، فضایی آرام و دلی آرامش‌یافته پیدا کنی، تمامی ارزش آن لحظه به اندازه تمام روزها و زمان‌های زندگی‌ات خواهد بود.

هوش مصنوعی: آن شخصی که هنری ندارد و فقط عیب دیگران را می‌گیرد، باید بداند که اگر ما را غیبت کند و از ما بگوید، مهر و محبتی که در دل‌ها نشسته است، هرگز از بین نمی‌رود و همچنان باقی خواهد ماند.

هوش مصنوعی: در روز قیامت، کسی که به نوشیدن جرعه‌ای از جام الست (جام حقیقت) برسد، دیگر به دنیا بازنخواهد گشت. بنابراین در آن روز باید هوشیار بود و فرصت‌ها را غنیمت شمرد.

هوش مصنوعی: چاشنی‌ای پیدا شده که بی‌دلیل نیست. این چاشنی هم باعث شیرینی می‌شود و هم شور و حالی شگفت‌انگیز ایجاد می‌کند.