شمارهٔ ۱۶۰

هوش مصنوعی: عشق و ارتباط میان عاشق و معشوق همواره برقرار خواهد بود تا زمانی که جهان و آفرینش وجود دارد.

هوش مصنوعی: اگر راز این نشانه‌ها را درک کنی، متوجه می‌شوی که عشق، پیش از آفرینش آدم و حوا وجود داشته است.

هوش مصنوعی: تو انسان هستی و اگر ناقدی وجود داشته باشد، همین لحظه شروع آفرینش جهان به وجود تو بستگی دارد.

هوش مصنوعی: ما نه بندگان کامل و بی‌نقص هستیم و نه پیامبر، حضرت محمد (ص)، از اصل و ذات آفرینش بالاتر و پیش‌روتر است.

هوش مصنوعی: هر کسی که با راست‌کرداری و درستی به مسیر زندگی‌اش ادامه می‌دهد، در واقع به خصلت اصلی و نیکو خود پایبند است و این صداقت او را به موفقیت و خوشبختی نزدیک‌تر می‌کند.

هوش مصنوعی: هرچند ممکن است آسمان و زمین وجود نداشته باشند، اما ما همچنان حضور داریم و عشق ما همچون سدی استوار و پایدار باقی می‌ماند.

هوش مصنوعی: به یکباره از وجود خود خارج شو و در عشق غرق شو؛ در این حالت، وجود هر دو جهان برای تو روشن است.

هوش مصنوعی: برای پذیرش عشق، باید آماده‌ی درد و رنج باشی، زیرا عشق عاشق را جراحت می‌زند و محبت معشوق می‌تواند به او آرامش بدهد.

هوش مصنوعی: اگر عاقل هستی، نصیحت نادان‌ها را نپذیر و از آن‌ها دوری کن، زیرا صحبت با نادانان به مانند آتش جهنم است.

هوش مصنوعی: در میان انسان‌ها، به ویژه در زمانه‌ی ما، افرادی که ویژگی‌های خاص و ممتاز داشته باشند، بسیار کم هستند.

هوش مصنوعی: در چشم دیو، مردم از احترام و ارادت بی‌نصیب‌اند، در حالی که در جایگاهی که انسان‌ها به همدیگر ارجنه داده و محترم شمرده می‌شوند، آدمی از فضیلت و بزرگ‌منشی برخوردار است.

هوش مصنوعی: هر جا که گروهی از افراد بر اسب سوار شدند، نشان‌دهنده این است که آنجای مهمی است که باید به آن توجه کرد.

هوش مصنوعی: ترتیب دادن به نوشیدنی‌های خوشمزه ممکن نیست، زیرا اگر کسی حسادت کند و به من یا کارهایم آسیب بزند، برایم فرقی ندارد که چه کسی غمگین است.

هوش مصنوعی: هر زمان که به کلمات نزار نگاه کنی، در آن هزاران نکته‌ی زیبا و عمیق نهفته است که از هر نکته‌ی دیگر ارزشمندتر است.