شمارهٔ ۱۱۹۸

هوش مصنوعی: در حالی که بین خواب و بیداری قرار داشتم، دختری زیبا سراغم آمد. او را همچون ماه و سرو می‌دیدم، اما نمی‌دانستم که آیا او یک خواب بود یا واقعیت.

هوش مصنوعی: وقتی صدای صبح را شنیدم، فرشته‌ای را دیدم که به زیبایی ماه بر بلندی سرو ایستاده بود، مانند شمعی در تاریکی شب می‌درخشید.

هوش مصنوعی: در بالای کمان دو چشم تاریک و خونین او، خطی زنگارین به سمت گوشش کشیده شده است.

هوش مصنوعی: از جا بلند شدم و بی‌اختیار به پای او افتادم. به‌گونه‌ای شدم که از خودم بی‌خبر بودم و سرم را به نشانه‌ی احترام و ارادت بر پایش گذاشتم.

هوش مصنوعی: سرم را از زمین بلند کردم و به من محبت و توجه زیادی کرد. او گفت که ما هرگز نباید عزیزان خود را به ذلت و بی‌احترامی بیاندازیم.

هوش مصنوعی: به طور مداوم شرابی در حلقم ریخته می‌شود که آنچنان مستم کرده است که دیگر نمی‌توانم هوشیار بمانم.

هوش مصنوعی: در شب نمی‌توان خورشید را دید و از دست او شرابی نوشید. این تصور نادرست و خیال باطلی به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی زیبایی‌های نهانی را ببینی، باید آنچه را که در جلوی چشمانت است کنار بگذاری و از خودت فراتر روی.

هوش مصنوعی: با تکرار دعا و درخواست مکرر از خدا، موفق شدم چیزی را که می‌خواستم به دست آورم، زیرا به شدت از او خواسته بودم که نگذاشته به زحمت و درد بگذرد.