شمارهٔ ۱۱۷۴

هوش مصنوعی: اگر اختیار و هدایت در دست ما بود، وجود شما همیشه در کنار ما بود.

هوش مصنوعی: وقتی تو از کنارم می‌گذری، زندگی‌ام هنوز امیدی دارد، وگرنه تنها بوی تو است که به من انرژی می‌دهد و مرا زنده نگه می‌دارد.

هوش مصنوعی: اگر رقیب فضول و مزاحم نمی‌شدی، مانع از ورود به سرای تو نمی‌شدم و هرگز از تو دور نمی‌ماندم.

هوش مصنوعی: فراق و جدایی نتوانست مرا به سختی بیندازد، چون تو شکیبا هستی و هیچ کس شبیه تو نیست. اگر تو وفادار بودی، اوضاع فرق می‌کرد.

هوش مصنوعی: اگر تو از من حرفی نزنی و به یادم نیفتی، من هم اگر به گونه‌ای که تو رفتار کرده‌ای، رفتار می‌کردم جایز بود.

هوش مصنوعی: اگر وفای به عهد وجود نداشته باشد، زیبایی و جذابیت چه فایده‌ای دارند؟ چه افسوس که اگر تو همواره در یک جا باقی می‌ماندی، همه چیز معنای بهتری پیدا می‌کرد.

هوش مصنوعی: اگر به خاطر بدعهدیت دستت را به سوی من دراز کرده‌ای و ردپایی از من دیده‌ای، این وضعیت برای تو سزاوار بود.

هوش مصنوعی: من همیشه بهانه می‌آوردم و فریب می‌دادم، اما اگر دل به حال من می‌زدی، اوضاع خیلی بهتر بود.

هوش مصنوعی: هر ویژگی که داشته باشی، اگر بر دلت خوشایند باشد، دل منِ زار و بیچاره هم می‌تواند آن را بپذیرد.