شمارهٔ ۱۱۵

هوش مصنوعی: عشق رهبری و هدایت‌کننده تمام موجودات است و هر چیزی که زنده نیست و به عشق ارتباط نداشته باشد، بی‌معنا و ناچیز است.

هوش مصنوعی: آنچه در این دنیا به عنوان عشق و محبت معرفی می‌شود، در واقع تنها ظاهری فریبنده و پر زرق و برق است و حقیقت عمیق‌تری ندارد.

هوش مصنوعی: عشق نه حروف خاصی دارد و نه به شکل ویژه‌ای تعریف شده است؛ بلکه عشق همانند نوری است که در تاریکی وجود ندارد.

هوش مصنوعی: عشق موضوعی است که به خاطر اهمیت آن، باعث شگفتی و حیرت مردم می‌شود و وجود آن به نوعی نشان‌دهنده‌ی ارادت و احترام است.

هوش مصنوعی: عقل مانند شب‌پره‌ای است که در روشنی عشق به سر می‌برد و در این وضعیت، اوضاع و احوال عجیبی به وجود می‌آید.

هوش مصنوعی: هر کسی از جایی که هست، نشانه‌ها و نشانه‌های زیادی در نوشته‌هایش وجود دارد.

هوش مصنوعی: از این سو، انسانی که دچار افراط و اشتباهات است، از سوی دیگر فردی ناتوان و معیوب به شمار می‌آید.

هوش مصنوعی: حق را از درون خود بخواه، زیرا آنجا حقیقت و واقعیت یکجا و در یک ذات وجود دارد.

هوش مصنوعی: با خودستایی و سرکشی، فرد به خودبالیدگی می‌رسد، اما نگه‌داری از دل و احساسات نشان از انجام وظایف و اطاعت از نیکوکاری است.

هوش مصنوعی: وقت خوشبختی و سعادت وقتی است که در لحظه حال زندگی کنیم و نه اینکه منتظر زمان‌های مشخصی باشیم.

هوش مصنوعی: کسی که از زمان بهره‌ای نبرده است، در انتظار و خطر آسیب‌ها و مشکلات زندگی به سر می‌برد.

هوش مصنوعی: به جز دوستت کسی را میانه‌دار نپرست؛ هر چیزی که غیر از او را پرستش کنی، بی‌فایده است.

هوش مصنوعی: کسی که اراده‌اش ضعیف است، مانند ناتوانان تنها هدفش از بندگی خدا، به دست آوردن بهشت است.