شمارهٔ ۱۱۴۸

هوش مصنوعی: ای یار، تو هیچگاه با ما به وفا قدمی برنداشتی، اگرچه صد بار به من وعده دادی، اما حتی یک بار هم به عهد خود وفا نکردی.

هوش مصنوعی: تو هیچ وقت به حال من که مظلوم بودم توجه نکردی و هرگز شب را به خاطر آرزوهایم بیدار نماندی.

هوش مصنوعی: عاشقان سخن می‌گویند و از زیبایی به مانند گل نرگس صحبت می‌کنند، اما تو چرا از درد و رنج دل‌تنگی‌های خود بیرون نرفتی؟

هوش مصنوعی: بارها به عشق دوری رفته‌ای، یک بار دیگر بیا و انگار که هرگز نرفته‌ای.

هوش مصنوعی: به زودی دیگر گل نمی‌روید، هرگز در جستجوی زیبایی و لطافت به سمت مزرعه گل نرفتی.

هوش مصنوعی: در اصول ظلم و ستم هیچ نقصی وجود ندارد، خوب است که تو از این شرایط به دوری.

هوش مصنوعی: عشق و محبت ارزشی دارد که تنها از تجربه‌ی عمیق و واقعی درک می‌شود. تو باید درباره‌ی ارزش این عشق بپرسید، چرا که من در مسیری پرخطر و دشوار پیش رفتم که دیگران جرأت نکردند.

هوش مصنوعی: اگرچه نام تو به بی وفایی مشهور شده، این به خاطر آن است که هرگز با هیچ کسی به صداقت و وفاداری رفتار نکردی.

هوش مصنوعی: در دل بیابان عشق، ناامید و پریشان هستی، به خاطر اینکه به روش و قاعده‌ای که باید، قدم نگذاشتی.