شمارهٔ ۱۱۴۶

هوش مصنوعی: ای کاش عقل از کار ما دست بکشد تا دیگر ننگ و عیبی بر سر ما نباشد که به خاطر نداشتن و کمبودهایمان ایجاد شده است.

هوش مصنوعی: من از صدای عقل و فرصت‌های خوب بی‌بهره‌ام، مانند بسیاری از بزرگان یا کسانی که آزادی و پیشرفت دارند.

هوش مصنوعی: اگر به ما توجه می‌کردی و احوال ما را در نظر می‌گرفتی، هرگز نمی‌توانستی لحظه‌ای کوتاه با ما نباشی.

هوش مصنوعی: در جاده‌ای که عقل به آن می‌گذرد، دلم به گونه‌ای برتر از آن شده که اگر تو هم امکان حرکت داشتی، می‌توانستی پیشرفت بیشتری داشته باشی.

هوش مصنوعی: وقتی که به خود آمد و از عشق ناامید شد، تصمیم گرفت تا دلش را با کسی که وفادار و ثابت قدم باشد، با هم یکی کند.

هوش مصنوعی: به عشق دست زدی و عقل خود را به او تسلیم کردی، اگر از ابتدا جایگاه درستی داشتی، دیگر نیازی به نشستن و فکر کردن نبود.

هوش مصنوعی: عشق دارای رازهایی است که از آغاز آفرینش با ما بوده است؛ اگر تو هم همانند دیگران بودی، همان عشق را داشتید.

هوش مصنوعی: به وضوح مشخص است که تو از اهل بهشت هستی و در ازای کارهای خوبتان، دستانت در در حلقه‌های موهای حوری، پاداش را دریافت کرده است.

هوش مصنوعی: همه می‌دانند که نزار در چه حالتی است، و تو اگر به خاطر عقل خود به او توجه کرده‌ای، پس بی‌دلیل نیست که به او علاقه‌مند شده‌ای.