شمارهٔ ۱۰۳۵

هوش مصنوعی: دل من دیگر نتوانست طاقت فراق تو را داشته باشد. ای محبوب، تو هم کمی بیشتر در کنار من بمان و به خاطر خدا، از من دور نشو.

هوش مصنوعی: به خاطر وفاداری به قول تو قسم خورده‌ام که تو همچنان به هلاکت من راضی هستی و این وضعیت ادامه دارد.

هوش مصنوعی: هرچقدر تلاش می‌کنم تا از جدایی تو کم کنم، نادیده‌انگاری و بی‌مهری تو باعث می‌شود این جدایی بیشتر شود.

هوش مصنوعی: هر کسی که چهره‌ی تو را دید، محبتش به تو هر لحظه بیشتر شد. آه، که چه تأسف‌بار است که مهری چنین در دل انسان بیدار شود و دوباره برگردد.

هوش مصنوعی: هر کسی که از تو بپرسد که چطور شکوفه‌های لاله و بنفشه به هم مرتبط‌اند، اگر نتوانی او را قانع کنی، نشان بده که این ارتباط وجود دارد.

هوش مصنوعی: او شگفت‌زده شده است که چگونه ماه به زمین می‌آید و ناگهان در در خانه‌اش مست وارد می‌شود، به همین شکل.

هوش مصنوعی: به درخت سرو در باغ بگو که از قد و قامت من خجالت بکشد، و اگر تو هم به من نزدیک شوی، مثل من قد راست کن و زیبا بایست.

هوش مصنوعی: اگر او ببیند که با فلان شخص چگونه عهد بسته‌ای، لطف کرده و دست وفا را پیش بیاور.

هوش مصنوعی: اگر از نوشته‌ی تو دور شوم، به خاطر خون من، بر روی نوشته‌ام تأمل کن و زمان بگذران، که گواه باشد بر این واقعیت که چنین است.

هوش مصنوعی: نگران نباش، اگر مردی به خاطر غم تو احساس درد می‌کند، چه برسی به من! هلا، که این وضعیت هم به وقوع پیوسته است.

هوش مصنوعی: من خاک درگاه تو را با آب چشمانم شستشو می‌دهم، تا بوی وفا از دل من در روز قیامت از این خاک برآید.