شمارهٔ ۱۰۱۵

هوش مصنوعی: گفتگو با انسان‌های پرشور و عمیق، برای من و جانم مانند یک گوشه از ویرانه‌ای است که نمادی از پادشاهی سلیمان است.

هوش مصنوعی: من در پیلوت خمیده و دلی رنجور، از آب شفاف کوثر و درختان طوبی لذت می‌برم. در عافیت و آرامش، باغ و گلستان من به سر می‌برد.

هوش مصنوعی: ساغر جمشید و می نوشیدنی که زندگی را آسان‌تر می‌کند، به اندازه‌ای برای من اهمیت دارد که حتی با پاشنه ی کفش من نیز خم می‌شود. این به این معنی است که من در زندگی، به یاد گذشته‌ها و زمان‌هایی که به آنها اشاره می‌شود، غرق هستم و پیوسته به یاد آنان هستم.

هوش مصنوعی: بیا و از نزدیک معجزه و دلیلی که دارم را ببین. دیگر بس است از شنیدن چیزی که محال به نظر می‌رسد؛ بلند شو و بیایید.

هوش مصنوعی: من مانند سلیمان شدم، حاکم بر دیوان و پریان. وقتی نفس من تحت کنترل درآمد، همه چیز تابع اراده و فرمان من شد.

هوش مصنوعی: با نزدیک شدن به ناامیدی، عشق را یاد گرفتم تا اینکه عقل خطاکار من راه خود را گم کرده و از دست رفت.