شمارهٔ ۱۰۰۳

هوش مصنوعی: ای کسی که نمی‌دانی حال من و معشوقم چگونه است، بیشتر از این مرا ملامت نکن؛ چون تو از وضعیت من بی‌خبری.

هوش مصنوعی: عاشقان و افرادی که منتظرهستند، به عمق و رازهای وجود من آگاهی ندارند و از حقیقت وجود من بی‌خبرند.

هوش مصنوعی: از من و از خودت صحبت نکن، زیرا موقعیت و مقام من به واسطه محبوبم است و این مقام به هیچ کس دیگری تعلق ندارد.

هوش مصنوعی: من تمام وجودم را به خاطر غم و اندوه وقف کرده‌ام و عشق در گواهی بر حرف‌ها و اعتراف‌هایم، شاهد من است.

هوش مصنوعی: عشق من را هر کسی به گونه‌ای دیگر تعبیر می‌کند، در حالی که خودشان از حقیقت احساسات من بی‌خبرند و نمی‌دانند من چگونه زندگی می‌کنم و چه اصولی دارم.

هوش مصنوعی: با که می‌توانم صحبت کنم از آن‌چه بر من آشکار شده است، زیرا هیچ‌کس تاب گفتن آن را ندارد.

هوش مصنوعی: اگر بداند که چه احساسی در دل آتشین من وجود دارد، لباسش مثل پوستی که بر بدن نزار من است، خواهد سوخت.

هوش مصنوعی: هر کسی از جایگاه خودش می‌افتد و به من نسبت می‌دهد. هر چه بدتر باشد بگو، خیلی کم به غم و درد من اهمیت می‌دهم.

هوش مصنوعی: حسود بدبخت اگر نقشه‌ای می‌کشد، برای من فرقی ندارد؛ بگو که من را انکار کند.

هوش مصنوعی: جالب است که کسی که هنوز نادان است، عیوب دیگران را بشمارد؛ در حالی که کسی که تجربه سوختن را دارد، به خوبی می‌داند آتش چیست و چقدر دردناک است.