شمارهٔ ۲۱۹

هوش مصنوعی: خوشحال و شادمانند کسانی که از نور خود خدای یکتا بهره‌مند شده‌اند و آفرینش را مانند درخشندگی چهره درخشان خود می‌بینند.

هوش مصنوعی: خورشید از سمت غروب به آسمان برمی‌گردد و ماه مانند توپی در زمین بازی آن‌ها از یک سو به سوی دیگر حرکت می‌کند.

هوش مصنوعی: زمانی که به حکم تقدیر و سرنوشت می‌خوابند، بدن‌هایشان مانند اسب‌های سریع در آسمان به میدان می‌روند.

هوش مصنوعی: علی‌رغم اینکه در میدان جنگ و در برابر دشمنان با عطش و تشنگی مواجه هستیم، زمانی که به محفل دوستان می‌رسیم، احساس آرامش و شادی می‌کنیم و گویی که از زندگی لذت می‌بریم.

هوش مصنوعی: این افراد تا زمانی که در قدرت و شوکت خود هستند، وجودشان را در شام و سرزمین‌های دیگر حس می‌کنید. اما پس از آن، جهان از ابتدا تا ابد به آنها دعوت می‌کند که در مهمانی هستی شرکت کنند.

هوش مصنوعی: در امر الهی، اگر به راست و درستی عمل کنی، امور به شکلی کلی و عمومی پیش می‌روند که جزئیات آن، در دستورات و فرمان‌های آنان آمده است.

هوش مصنوعی: حق و باطل از هم جدا هستند و کشتگان بی‌دلیل از زخم‌های خود آزادی را فریاد می‌زنند و جانشان به حق اشاره می‌کند.

هوش مصنوعی: آدمی که شادی‌بخش جهان است، نباید او را غمگین بنامیم. به چشمان اشک‌بارشان نگاه نکن؛ بلکه ببین چه دل‌های شادابی دارند.

هوش مصنوعی: این افراد نور و روشنی یزدان هستند و جای تعجب نیست که اگر از رحمت و محبت یزدان بر آنها نگاهی بیافتد.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم چیزی بی‌روح و بی‌جان برای خود تصور کنم، زیرا زندگی و شور و نشاط جهان به خاطر روح‌آفرینانش است و در واقع، من جانم را فدای آن‌ها می‌کنم.

هوش مصنوعی: من هرگز از محبت و رحمت آنها ناامید نیستم. من کیستم؟ فقط یک خاک از حیاطشان یا یک خار از باغشان هستم.