شمارهٔ ۲۱۸

هوش مصنوعی: می‌گویند که جانم به عشق او تعلق دارد. این جان و محبوب من، آن موها و چهره‌ی او هستند، و این حالتی که دارم بین کفر و ایمان است.

هوش مصنوعی: دل و جانم را به دست غم او سپردم، او با زلف‌های درهم و زیبایی‌اش، باعث شده که حال من بی‌نظم و آشفته باشد.

هوش مصنوعی: ناگهان او را دیدم و طرز نگاه کردنش را به طرز خاصی دزدید، این دیدن و خندیدنش بر چشمان غمگین من تأثیر عمیقی گذاشت.

هوش مصنوعی: در سرزمین فردی که دوستش دارم، خانه‌ی من است. دل من در هم پیچیده‌های موهای او است و روی او، روشنایی محفل من است. عشق او، نور جان من است.

هوش مصنوعی: امشب در جمع دوستان تصمیم گرفتم که پیمانه را بشکلم و از موهای ساقی دلربا جدا شوم، اما به ناگاه این تصمیم و پیوند من به هم ریخت.

هوش مصنوعی: من بیهوده در تلاش بودم تا راهی برای رسیدن به او پیدا کنم، اما وقتی درد من به سراغم آمد، متوجه شدم که خود او همان درمان من است.

هوش مصنوعی: دل من دوزخی و او بهشتی است. او وابسته به روح من و من به مکان دیگری تعلق دارم. خوب و زشت نمی‌تواند در کنار هم وجود داشته باشد. پیوند ما همیشه با جدایی همراه است.