شمارهٔ ۱۹۶

هوش مصنوعی: ما به دلیل چیزی که گفتند، سکوت کردیم و تمام وجودمان فقط شنونده شد.

هوش مصنوعی: ما تاب و تحمل دیدار تو را نداریم، پس پرده را کنار بزن و خودت را نشان بده، چرا که ما از شدت عشق و شوق، هوش و حواسمان را از دست داده‌ایم.

هوش مصنوعی: دیروز در میخانه بودیم و امروز با دل شاد از منزل خود بیرون آمدیم.

هوش مصنوعی: عقل ما سنگین و سنگین‌تر شده است و ما در حالتی شبیه به مستی و جنون قرار گرفته‌ایم.

هوش مصنوعی: تحمل بار و فشار عدالت برای ما ممکن نبود، بنابراین در درگاه بخشش و عفو پنهان شدیم.

هوش مصنوعی: شور و شوق دل ما را محدود نکنید، زیرا آتشی در درون ما وجود دارد که به شدت در حال جوشیدن است.

هوش مصنوعی: در لحظه‌ای پر از شادی، به یاد غمت افتادیم و ناخواسته به آغوش غم نیز کشیده شدیم.