شمارهٔ ۱۱۶

هوش مصنوعی: راز و رموز ما که در خفا و دور از چشم مردم بود، اکنون به سطح آمده و همه‌جا پخش شده است. حالا وقت آن است که پرده‌ها را کنار بزنیم و از درون خانه بیرون بیاییم، زیرا دیگر هیچ مانعی وجود ندارد.

هوش مصنوعی: دوست ما در تنهایی‌مان حضور داشت و به طور مخفیانه گاهی خود را نشان می‌داد. اما وقتی که از خانه بیرون آمد، به یکباره همه چیز آشکار شد و پرده‌ها کنار رفت.

هوش مصنوعی: به تماشای دلربایی که در کنار جوی قرار دارد، نگاه کن. آن روز او را دید که به آرامی از رفتارش کاسته شده بود.

هوش مصنوعی: غم روزها و شب‌ها بر دل کسانی تأثیری نخواهد گذاشت که درگیر زیبایی و جذابیت چهره معشوقشان شده‌اند.

هوش مصنوعی: چشمم که از تو دور باشد، هیچ فایده‌ای ندارد. حالا که به دیدار تو رسیدم، خواب چگونه می‌تواند به سراغم بیاید؟

هوش مصنوعی: در شیرینی تو بی‌توام، کلامی نمی‌توانم بگویم، چه زیان که زبانم از گفتن درباره تو قاصر شده است.

هوش مصنوعی: دام فریب چه کارها می‌کند؛ امروز حال خوشی داشت و مانند تسبیحی بود که ناگهان در خانه یکی از می‌فروشان افتاد.