شمارهٔ ۱۰۹

هوش مصنوعی: عشق از همان ابتدا به دل انسان نفوذ می‌کند و مانند نوری که از پنجره می‌تابد، زندگی را روشن می‌سازد.

هوش مصنوعی: من به قدری در هم و برهم هستم که آشفته شدن موهای معشوق، وام از من می‌گیرد و مرا بیشتر در هم می‌ریزد.

هوش مصنوعی: من روزهای سختی را سپری می‌کنم، اما هر شب با اندوهم به چرخ زندگی رنگی از امید می‌زنم که از دل یک شعله روشن می‌جوشد.

هوش مصنوعی: عشق چون تیغی بر جان انسان تاثیر می‌گذارد و عقل که تلاشی بی‌فایده را دنبال می‌کند، به مانند سوزنی در تلاش است که هیچ نتیجه‌ای ندهد.

هوش مصنوعی: شهوت همچون آتش نمرود است که برای سوزاندن و نابود کردن به کار می‌رود، اما عشق همچون آتش زیبای گلستان است که زیبایی و سرزندگی را به ارمغان می‌آورد و باعث رشد و شکوفایی می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر نفس انسانی مانند تهمتن (هرکول) قوی و نیرومند باشد، گویی عشق می‌تواند قدرت آن را مهار کند و به آن آسیب برساند.

هوش مصنوعی: هر که به گلزار نگاه کند، اگرچه خار و آلودگی‌هایی در آن وجود دارد، اما باز هم گل‌ها او را به سوی خود می‌کشانند و نشاط و شادابی را به او القا می‌کنند.