شمارهٔ ۲۱۹

هوش مصنوعی: دل هوشیار هیچگاه سخن نمی‌گوید، و چشم هم در حضور دوست، هیچ اشکی نمی‌ریزد.

هوش مصنوعی: عاشق در دریای غم غوطه‌ور است و هیچ نشانه‌ای از این درد و رنج خود به‌جا نمی‌گذارد.

هوش مصنوعی: دل که توانایی دیدن اسرار را دارد، هیچ وقت از روی تجربه‌های قدیمی خود دست نمی‌کشد و هیچ تصمیمی بدون دلیل منطقی نخواهد گرفت.

هوش مصنوعی: در اینجا گفته شده که اگر نامه‌ای نوشته شده باشد، بهتر است که هیچ عکس‌العملی نشان ندهی و چیزی در مورد آن نگو. به این معناست که ممکن است حرف و مطلبی در نامه باشد که بهتر است سکوت کنی تا مشکلی پیش نیاید.

هوش مصنوعی: به چشمان وحشی او خیره نشو، چون نگاهی که در آن است نمی‌تواند از دیدگان پنهان شود.

هوش مصنوعی: اگر نگاهی از چشمانش به بیرون بیاید، زلفش هرگز از پیچ و خمشان آزاد نخواهد شد.

هوش مصنوعی: این خم به خاطر مرگ و شادی دنیا، غیر از نیل و بقم چیزی دیگری را برای ما به وجود نمی‌آورد.

هوش مصنوعی: به من آب زندگی ببخش، زیرا در میان خاک و طبیعت هیچ چیز ارزشمندی جز جام جم وجود ندارد.

هوش مصنوعی: مرد باید همیشه به یاد محبوبش باشد و حتی لحظه‌ای از دلش بیرون نرود.

هوش مصنوعی: به من جامی شادی‌بخش بده تا چهره‌ام از غم رنگ بگیرد.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند از تسلط و نفوذ پیر مؤمن دور شود، زیرا عشق به آن معشوق هرگز از دل بیرون نمی‌رود.

هوش مصنوعی: اگر قلم «نظیری» نگریزد، یعنی اگر احساسات و اندیشه‌های او به تصویر کشیده نشود، ابر نمی‌تواند باران بدهد و زمین را سیراب کند.