شمارهٔ ۲۱۸

هوش مصنوعی: شادی عشق تو باعث شد تا غم‌ها به هم بریزد و زیبایی‌های تو همچون نمکی بر زخم‌های دل آدمی اثر گذاشت.

هوش مصنوعی: شب به خاطر دیدن تو پر از محبت شده و مانند یک زن باردار است. حالا که چهره زیبای تو را دیدم، دل سنگی به سوگواری نشسته است.

هوش مصنوعی: عسل لب‌های تو باعث شده که بهترین پزشکان هم تسلیم عشق تو شوند و در دام محبت تو گرفتار شوند.

هوش مصنوعی: کعبه به حضور حجرالاسود آمد و خاله‌اش آن را بوسید، سپس در امواج چاه زمزم غوطه‌ور شد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که تقدیر، نشان زیبایی تو را دید، آن نشانی که بر پیشانی آدم گذاشت.

هوش مصنوعی: کسی تا به حال مانند تو، که با سخنانت به دیگران زندگی می‌بخشی، ندیده است. با کلامت چنان تأثیرگذاری که قادر به خلق معجزه‌ای مانند نفس مریم هستی.

هوش مصنوعی: عشق شیرین دل در آن روزی که فکر و خیال را به عمل می‌آورد، بر اساس محبت برای روح‌ها کم نداشت.

هوش مصنوعی: شب گذشته، عشق می‌خواست که قدم به روی من بگذارد و خاک من را زیر پا قرار دهد و بر دیده‌ی کسی که نا آشناست، نگاه کرد.

هوش مصنوعی: خوشبختی و نعمت در صبح زود به «نظیری» عطا شد، اما به غواصان اجازه ندادند که بی‌مورد و بی‌دلیل سر و صدا کنند.