شمارهٔ ۲۸۱

هوش مصنوعی: بیایید ای زیباترین چهره! بیایید ای کامل‌ترین معنا، به عرصه الهی که تو مستحق این ادعا هستی.

هوش مصنوعی: دوستی و وصال تو بهشت برین است و کسانی که به اهل بهشت تعلق دارند، فقط این تصویر را می‌توانند ببینند که بهشت اعلی وجود دارد.

هوش مصنوعی: هدف و آرزوی ما در این دنیا و آن دنیا تنها تو هستی و جز وصالت برای عاشق چیزی نمی‌تواند آرزو باشد.

هوش مصنوعی: زیبایی تو در تمام چیزها نمایان است، اما مانند مجنون که به عشق لیلی نگاه می‌کند، هر جا خدا را می‌بیند، آن را در چهره لیلی می‌بیند.

هوش مصنوعی: اگر روزی خیال چهره‌ات به چین بیفتد، آن‌وقت برای کافران در معبد بت‌پرستی به مانند مانی خواهد شد.

هوش مصنوعی: ای صاحب کشور، هرگز به ناز و نعمت دنیا مغرور مشو، زیرا که ناز و فخر کردن به این مسائل، نشانهٔ نادانی است.

هوش مصنوعی: هرگز درباره آن لب زیبا با کسی که آن را انکار می‌کند صحبت نکن، ای عاشق، زیرا در زمان سختی و تاریکی، مانند فرد کور نمی‌توانی از قدرت عشق الهی بهره‌مند شوی.

هوش مصنوعی: مرد زاهد دلش را به زلف آن معشوق نمی‌بندد، زیرا می‌داند که آن دلربا مانند جادوگری است که خطرناک و مملو از شرارت است، مشابه معجزه‌ای که موسی با خویش داشت.

هوش مصنوعی: از غم عشق محبوبان زیبا سخن مگو و داستان نور خورشید و ماه را با کسی که در تنهایی است، بیان نکن.

هوش مصنوعی: عالِم دینی از علامت‌های الهی نخواهد توانست به درستی بینا شود و مانند زمرد، سنگ قیمتی‌اش را به عین اژدها نمی‌بیند.

هوش مصنوعی: فقر و درویشی چنان یاور عظمت و بزرگی است که حتی کسانی مانند کسری، پادشاه بزرگ، هم نمی‌توانند به مقام او برسند. گدای کوی آن پادشاه به خاطر بزرگواری و همت او به جایی رسیده که تخت و تاج پادشاهی هم تحت تأثیر آن قرار گرفته است.

هوش مصنوعی: از بلندی آسمان، چهره‌ات را نمایان کن، ای imagery رحمان، تا از الواح محفوظ، نشانه بزرگ تو را بخوانند.

هوش مصنوعی: عاشق هرگز نمی‌تواند با زهد و تقوا به راحتی خود را نشان دهد؛ زیرا رنگ عشق مانند خون است و رنگ زاهدان همچون زینت‌های از پیش تعیین شده. زننده و بی‌روح، در حالی که عشق واقعی صادقانه و عمیق است.

هوش مصنوعی: تو به سان نسیمی هستی که به عنوان معبود و مرکز ایمان من شناخته می‌شوی؛ هرچه را که بخواهی پرستش می‌کنم و هر شکلی که بخواهی عبادتت را انجام می‌دهم.