شمارهٔ ۱۳۵

هوش مصنوعی: خورشید صورت معشوق از گره‌های جان باز شد یا آنکه ماه من از تاریکی‌های موی پریشان نمایان گشت.

هوش مصنوعی: در شب وقتی در جستجوی زلف‌های تو به راه افتاده بودم، ناگهان نوری از زیبایی دلربایی در شب نمایان شد.

هوش مصنوعی: ذرات جهان به آرامی در حرکت هستند و هر کدام به نوعی جلوه‌ای از زیبایی و روشنی را به نمایش می‌گذارند، همانند چهره‌ای زیبا و درخشنده که مانند خورشید می‌درخشد.

هوش مصنوعی: ای عالم بدون وضو، دفتر علم و دانش خود را بشوی؛ زیرا که زیبایی و چهره‌ام به شدت درخشیده و چون سر قرآن نمایان شده است.

هوش مصنوعی: بیا و در گوشه‌ای تنها بنشین و ایمان خود را نشان بده، زیرا از تاریکی کفر، نور ایمان از چهره‌ات درخشیده است.

هوش مصنوعی: راز دل عاشقان برملا شد و پرده‌ها کنار رفت و زیبایی معشوق نمایان گردید.

هوش مصنوعی: ای ساقی، وقتی که چشم نوش‌خوریش به گردش آمد، جام می را برایم بیاور که آن گُل زیبا و خوش‌منظر از سمت گلستان نمایان شد.

هوش مصنوعی: اگر تو در پی دیدار محبوبی، با شوق و اشتیاق بیایی، که آتش عشق و حقیقت از آن دو زلف زیبا، همچون شعله‌ای درخشان، بر چهره‌اش نمایان شده است.

هوش مصنوعی: ای عاشق، با جانت بشنو که لب‌های محبوب به تشنگان بشارت می‌دهد که آب حیات نمایان شده است.

هوش مصنوعی: ای کسی که می‌گویی دارو دور است و درد به حد زیاد رسیده است، بدان که درمان دل‌ها از عالم غیب آمده و شفا پیدا شده است.

هوش مصنوعی: چهره‌ی زیبایانی که نیکی و جمال دارند، از نگاه او جلوه‌گر شد. مثل نسیمی که به آرامی از کنار کسی می‌گذرد و زیبایی او را به نمایش می‌گذارد.