شمارهٔ ۶۳۰

هوش مصنوعی: من در وفاداری ام ثابت قدم هستم، اما تو که بی‌وفایی، هیچ راهی نداری. تو هرگز نخواهی توانست به قولی که می‌دهی وفا کنی، به خدا قسم، تو همین‌طوری هستی.

هوش مصنوعی: تو مانند ماه می‌روی و حال آنکه روح من در absence تو همچنان تاریک می‌ماند. در این ظلمت شب، کسی نیست که به من نوری بدهد؛ زیرا تو همانند ماهی برای جان من هستی.

هوش مصنوعی: من آن کسی هستم که بدون یاد تو آسایش ندارم، و کسی که نامم را نمی‌تواند بر زبان بیاورد، تو هستی.

هوش مصنوعی: عشق و جدایی تو مانند زلف یار پیچیده و طولانی است، اما زمان وصال شبیه به عمر من کوتاه و زودگذر است.

هوش مصنوعی: ای باد صبا، به این معشوق بگو که از درد نهانی من آگاه باشد، چون تو همواره از این درد باخبر هستی.

هوش مصنوعی: بخت سرگردان، اگر تو در مسیر من باشی، چه مشکلاتی که در راه به سراغم نخواهد آمد.

هوش مصنوعی: هر لحظه کاروانی که نشان از عشق و دوستی دارد، برای ناصر در حال نمایان شدن است. ای چشم ناصر، تویی که مأمن و محل استقرار این کاروان را می‌نگری.