شمارهٔ ۵۹۱

هوش مصنوعی: در اطراف چشمان تو حالتی دلنشین و سرمست‌کننده وجود دارد، پس پرده را کنار بزن و از روی معصومیت خود پرده‌برداری کن.

هوش مصنوعی: نور چهره‌ام ناشی از تابش نورتوست. وقتی خوب نگاه می‌کنم، می‌بینم که تو هم ناظر و هم هدف منی.

هوش مصنوعی: من هرگز انسانی را ندیده‌ام که مانند تو زیبا باشد؛ وقتی که تو از دست می‌روی، دیوانه‌ها و حوری‌ها نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

هوش مصنوعی: اگر دل محبوب به خاطر تو غمگین نیست، این به خاطر آن است که تو خودت هیچ غمی از عشق دیگران نداری و بابت این موضوع معذور هستی.

هوش مصنوعی: در دل شب‌های جدایی، همچون شمعی می‌سوزم و می‌زنم، کسی را آرزو نمی‌کنم که داغ فراق را بچشد.

هوش مصنوعی: من از گریه‌ام شراب می‌نوشم و از ناله‌ی دوستانم موسیقی می‌سازم. همدم من عشق و درد است.

هوش مصنوعی: بویی که از تو می‌آید، غنچه را به حالت ماتم درمی‌آورد و رنگ چهره‌ات باعث می‌شود که گل لباس عروسی بر تن کند.

هوش مصنوعی: من مانند قطره‌ای هستم که از دریاى عشق دورم، و این امکان وجود دارد که فاصلهٔ میان ما به زودی از بین برود.

هوش مصنوعی: اگر به مقام عرفان و حقیقت نمی‌رسی، ناصر میسرت به تو کمک نخواهد کرد، چون او هم در جستجوی دارویی برای رهایی است، نه برای تو.