شمارهٔ ۵۸۶

هوش مصنوعی: من هرگز از تو و زیبایی‌ات دست نکشیدم، زیرا تو چهره‌ای دلربا و قامت زیبا مثل سرو داری و پوستت مانند گل ارغوانی است.

هوش مصنوعی: وقتی به دشت می‌روی و مانند سرو سرسبز و مقاوم هستی، باغبان به تو می‌گوید که باغ ما را نورانی کن، زیرا تو میل و علاقه به گلستان داری.

هوش مصنوعی: لب‌هایت مانند لعل زیباست و می‌خواهم که محبتت را بی‌دریغ به ما تقدیم کنی، اما دلت سخت و بی‌رحم است و من انتظار دارم که با ما مهربان باشی.

هوش مصنوعی: اگر کسی آرزو دارد که ماه را در سایه ببیند، تو می‌بینی که خورشید درخشان‌تر از آن ماه را در سایه خود داری.

هوش مصنوعی: فاصله‌ای که بین ماست به اندازه‌ای ناچیز است که به سختی می‌توان آن را دید. و به همین ترتیب، زبانی که داریم با هم، مانند نازک‌ترین رشته مو به نظر می‌رسد. تو آنقدر نزدیک به من هستی که گویی یک تار مو را در دست داری.

هوش مصنوعی: ای ناصر، قدر حضور عزیزان را بدان و شکرگزار باش؛ چراکه تو مانند طوطی، سخنان زیبا را در دهان داری.