شمارهٔ ۵۸

هوش مصنوعی: اگر دهانت کمی بسته باشد، لبانت در نوازش دل‌ها کارهای کوچکی را انجام می‌دهند.

هوش مصنوعی: دل به خاطر آرامش و آسایش از دست می‌رود، اما غم و بار من، خوشبختانه، قابل تحمل است.

هوش مصنوعی: چشم من به خاطر وجود هفت مانع، نمی‌تواند به راحتی ببیند و آنچه که من از تو دارم، در حقیقت مانع دیدن تو است.

هوش مصنوعی: دل و چشمانم در میانه‌ این مسیر قرار دارند و به همین دلیل، از این راه، دلم لبریز از غم و خون است.

هوش مصنوعی: هر روز را با امید به تو شمارش می‌کنم و برایم هر روز، یک روز خاص و مهم است.

هوش مصنوعی: من در سحرگاه قلاشی هستم و در شام به رندی مشغولم. تمام شب مست هستم و در روز گیج و بی‌حال به سر می‌برم.

هوش مصنوعی: اگر دیگران قدرتی دارند، تنها من حق انتخاب دارم و مسئولیت این اختیار به عهده من است.

هوش مصنوعی: هنگامی که گوهرها به دست شاهان می‌رسند، مانند مرواریدهایی هستند که نظم و ترتیب خاصی دارند و ارزشمند هستند.

هوش مصنوعی: هرچند زمان می‌گذرد، اما یادگاری‌هایی که از من باقی مانده، همیشه در ذهن تاریخ خواهد ماند.