شمارهٔ ۵۱۵

هوش مصنوعی: اکنون می‌خواهم از دامن جانم به دور یوسفم بپاشم، اما چندان او را در پیرهن پنهان کرده‌ام.

هوش مصنوعی: من پاکی دل را از هر نقشی که مربوط به دیگران است، به آیینه تقدیم کرده‌ام، تا در آن آیینه چهره زیبای تو را ببیند و با صفای خود آشنا شود.

هوش مصنوعی: پیاله‌ای که به دست دارم تلخ است، اما هر لحظه می‌کوشم تا شیرینی‌اش را بر لب داشته باشم. دیگر هرگز آن لذتی که از قبل داشتم از یادم نخواهد رفت.

هوش مصنوعی: وقتی که سرو مانند من با چهره‌ی زیبا و خوش‌نوازش در حالت رقص و شادی حرکت کرد، پایش در گل ماند از خجالت زیبایی و طراوت چمن.

هوش مصنوعی: من به چهره‌اش نگاه کردم و او از شدت احساس دچار تردید شد و گفت: اگر تو پروانه نیستی، پس بیش از این در آتش عشق فریب خور نکن.

هوش مصنوعی: موهای او را می‌کشیدم، اما او گفت در این حال خیالات نداشته باش. خواستم که لعل او را بمکید، اما او گفت ناصر جان، این کار را نکن.