شمارهٔ ۵۰۷

هوش مصنوعی: ای زلف‌های چینی‌ات، در شام غریبان، دل‌تنگی و دوری از وطن را به یاد من می‌آورد و به یاد قریبان می‌اندازد.

هوش مصنوعی: گل سرخ با خوشحالی و شوقی خاص بر روی چنارش در حال خندیدن و معانقه‌کردن است.

هوش مصنوعی: دل را از دشمنان برکنار کردم و جانم را برای عزیزانم فدای آنان کردم.

هوش مصنوعی: در جمع خاصان، سروصدا و شلوغی برای عموم مردم است و آنهایی که واقعا خاص هستند، از بی‌نصیب‌ها برگزیده شده‌اند.

هوش مصنوعی: می‌دانی چرا غنچه به آرامی بسته است؟ زیرا از صدای بلبلان در حال درد و رنج است.

هوش مصنوعی: شیرینی لب‌های من به جانم وابسته است و کسی که رنجور است، ارزش پزشکان را درک می‌کند.

هوش مصنوعی: شهادت باعث بهبودی و نجات جان ناصر شد، در حالی که موهای سیاه تو چهره رقیبان را تیره و زشت کرد.