شمارهٔ ۲۱۷

هوش مصنوعی: من نمی‌خواهم که دیگران به تو نگاه کنند، زیرا زیبایی تو آن‌قدر ارزشمند است که نباید با چشم‌های بد به تو توجه شود.

هوش مصنوعی: اگر باد هر موی تو و مژه‌هایت را در دیده ببیند و به زیبایی‌ات نظر کند، حتی اگر یک تار مو از جمال تو کم باشد، آن را به شدت احساس خواهد کرد.

هوش مصنوعی: تعجب می‌کنم که آیا باد صبح در کوی تو می‌وزد یا این که شب از روزن بیرون می‌آید و ماه به آن جا نگاه می‌کند.

هوش مصنوعی: جان مجروح من هر لحظه در میان خاک و خون می‌تپد، زمانی که ناز چشمانت به هر سو می‌نگرد.

هوش مصنوعی: نیازی به تیر و کمان نیست، زیرا اگر پرنده‌ای از آسمان سقوط کند، فقط کافیست به آن چشم و ابروی خوش‌عکس نگاه کند تا پرواز کند.

هوش مصنوعی: اگر به سمت لب‌های شیرینت نگاه کنم، چه غم؟ چشمی که بیمار است، ممکن است به دارو توجه کند.

هوش مصنوعی: ناصر به تصویر کشید که میمون تو چقدر زیبا و دل‌فریب است، و زمانی که شوق و علاقه غالب می‌شود، به این تصویر بازو نگاه کن.