شمارهٔ ۱۹۳

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که چه افکاری و آرزوهایی در مورد زیبایی و جذابیت موهای تو وجود دارد، که حتی سر و کمر کسی که به تو نگاه می‌کند، از زیبایی و جذابیت تو غافل می‌شود.

هوش مصنوعی: در آغاز، وجود تو در دل ما جای داشت و به همین دلیل، چهره‌ام مانند درخت صنوبر شده است.

هوش مصنوعی: سرم را از خاک درگاه تو بلند کرده‌ام، بادها مرا چون گرد و خاک پراکنده می‌کنند، اگر غیر از این در، در دیگری در دو جهان وجود داشته باشد.

هوش مصنوعی: چه خوب است که نسیم خوشایند صبح زود، در شب جدایی ما، مجلس ما را از عطر وجود تو معطر کرده است.

هوش مصنوعی: هر کسی که در محله‌ی مغان (غیرتنگ) به دنبال خدا و حقیقت است، برایش تفاوتی ندارد که کعبه باشد یا میکده؛ او به دنبال اصل معانی و حقیقت‌هاست و بر او اهمیت چندانی ندارد که در چه مکانی عبادت می‌کند.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که کسی که فقط به ظاهر و riches (ثروت) می‌نگرد، مرد واقعی نیست. کسی که ناراحتی‌های مالی، جانی و عاطفی دارد، به راستی انسانی است که احساسات و دغدغه‌های عمیق‌تری دارد.

هوش مصنوعی: در نوشتار ناصر طعم نیشکر حس می‌شود، زیرا همه کاغذها و دفترها شیرینی دارند.