شمارهٔ ۴۷۱

هوش مصنوعی: چشمان سیاهت مرا به شدت مجذوب کرده و به خاطر نگاه تیزت، من مثل یک شکاری که زخمی شده، در خونم غوطه‌ور شده‌ام.

هوش مصنوعی: من به خاطر زیبایی و لبخند تو، مانند بلبل در قفس‌های زیادی گرفتار شده‌ام و به زیبایی‌ات چشم دوخته‌ام. همچنین در پی جلب توجه تو هستم و می‌خواهم با تو در ارتباط باشم.

هوش مصنوعی: در باغی که من بنده‌اش هستم، قامت تو مانند سرو است و من پرنده‌ای هستم که در مقابل تو سر فرود آورده‌ام. من به دور گردن تو حلقه‌ای از سنبل می‌زنم و در کنار تو پناه می‌گیرم.

هوش مصنوعی: یک گدای فقیر و بی‌خانمان، که زندگی را به سختی می‌گذراند و از شدت ناداری به زمین افتاده است، در حال گذراندن وقتش در کنار راه انتظار تو را می‌کشد.

هوش مصنوعی: اگر در میهمانی عاشقان، سخنی شیرین و خوشایند بگویی، مانند کوه بیستون همواره پابرجا و جاودان خواهی بود.

هوش مصنوعی: نگاه کردن به صورت تو برایم همچون نوای دلنشینی است که به اوج زیبایی می‌رسد. من مثل آینه‌ای هستم که از زیبایی تو شرمنده‌ام، همچون ماهی که درخشش خاصی دارد.