شمارهٔ ۴۶۸

هوش مصنوعی: به مسجد قدم بگذار و به جز خدا به کسی نگاه نکن. همان‌طور که در محراب، توجه به نماز و خداست، در اینجا هم باید فقط تمرکزت بر خدا باشد و به مخلوقات چشم ندوخته شوی.

هوش مصنوعی: از محله کسانی که بخشش و generosity دارند عبور کن، اما مانند گرمای سوزان، خود را در نهایت دیوار پنهان نکن.

هوش مصنوعی: امروز از گله و شکایت روزگار چیزی نگو، دل را تاریکی‌ها و حزن و اندوه را روشن نکن.

هوش مصنوعی: به آرامی به دروازه‌ی محبوبان نزدیک نشو و از حسادت و کینه به خود آسیب نزن.

هوش مصنوعی: باید از خواسته‌های نفسانی دوری کنی و از نعمت‌های گوناگون زندگی بهره‌مند شوی، اما در عین حال باید مراقب باشی و اشتیاق بیش از حد به دنیا نداشته باشی و به هنجارهای اجتماعی پایبند باشی.

هوش مصنوعی: مثل یک نگین، به شانس دیگران حسادت نکن و به خاطر غرور، پرواز به سمت آرزوهای بزرگ را ترک نکن.

هوش مصنوعی: تصویر کن که در برابر رویدادهای ناگهانی زندگی، مانند امواج و حباب‌ها، نباید به شدت واکنش نشان دهی و خود را از آرامش دور کنی. هرگز از جایی که هستی، دور نشو.

هوش مصنوعی: بیاورد مرهمی که زخم را شفا دهد و باعث خوشحالی شود، اما اگر دردی به تو برسد، آن را درمان نکن.

هوش مصنوعی: به خاطر طوفان‌های سخت و بی‌رحم زندگی، مانند درختی در پاییز که خس و خشکی می‌بیند، نباید زخم‌های خود را به دیگران نمایش دهی. بهتر است مانند گل، با احساس لطافت و زیبایی، روی خود را به آسمان بگردانی و در برابر مشکلات تسلیم نشوی.

هوش مصنوعی: از خوشی و زندگی جاودان چیزی نخواه، چون آن را در دست کسی دیگر نمی‌توانی یافت. به کسی که کمبود دارد نباید طمع ورزید.

هوش مصنوعی: اگر به گوشه‌نشینی و دوری از فعالیت روی بیاوری، نمی‌توانی در بهبود وضعیت خود انتظار کمکی داشته باشی. پس تلاش کن و در این وضعیت سست نشو.

هوش مصنوعی: ای آقا، به مردم دنیا راز دلت را نگو و به کسانی که نا آشنا هستند، با هر سخنی، نزدیک نکن.