شمارهٔ ۴۰۱

هوش مصنوعی: نسیم از خوشحالی آن گل برایم خبری آورد که باعث شد آغوشم از شدت گریه به دور خود بچرخد و مثل حلقه گرداب شود.

هوش مصنوعی: اگر نگهبان می‌خواست مرا از پای خم میخکوب کند، جام باده‌ام آنقدر سبک و شاداب خواهد بود که همچون سر منصور بر دوش‌ام به رقص درمی‌آید.

هوش مصنوعی: اگر غبار راه را مانند گردباد از خود بپاشم، آسمان تا قیامت زیر غبار کفش من پنهان خواهد شد.

هوش مصنوعی: ای می پرزور، مرا از زمین به آسمان‌ها ببر و اگر مدعی هستی، رحم کن و اجازه بده که بپوشانم سر خود را.

هوش مصنوعی: به قدری از عشق و شوق سخن گفتم، ای آقا، که در روز رستاخیز نمی‌توانند صدای شیپور را بشنوم و به خواب بروم.