شمارهٔ ۱۶۵

هوش مصنوعی: من از صدای سگان تو گله و شکایتی ندارم، چون از زیبایی و لطافت وجود تو داستان‌ها دارم.

هوش مصنوعی: اگر ممکن است، دستت را بوسه می‌زنم و از تو درخواست می‌کنم که به من لطف کنی و بر سر راهم بیایی.

هوش مصنوعی: هرگز پاییز نمی‌تواند به باغ تو راه پیدا کند، زیرا در آنجا سرو روان تو از آن محافظت می‌کند.

هوش مصنوعی: کدام توجه تو را شکر کنم که بخشش‌های پنهانت انتهایی ندارد؟

هوش مصنوعی: در مسیر درست زندگی، به کسی که راهنمایی می‌کند، نباید گناه و اشتباه وجود داشته باشد، زیرا هیچ کس نمی‌تواند از عاقبت بدی در باغ های بهشت فرار کند.