شمارهٔ ۱۶۴

هوش مصنوعی: در باغی که گل‌های زیبا و خوشبو به گل نشسته‌اند، رنگ‌های درختان و گیاهان مانند شبنمی که در صبح زود می‌درخشد، آرام و دلنشین به نظر می‌رسند.

هوش مصنوعی: نقاش بر روی دست و بازوی خود بوسه می‌زند، گویی که ابروی او را به شکل کمان درآورده است.

هوش مصنوعی: آنگونه که باید، فردی هیچگاه به درون خانهٔ آینه نرفته و به دلیل حجاب و پوشش، صورت خود را ندیده است.

هوش مصنوعی: باد بهاری به سمت باغ آمده و در کنار گل ایستاده است، گویی منتظر است تا ببیند چه زمانی گل شکوفا خواهد شد.

هوش مصنوعی: هر کسی که وارد زندگی و جامعه امروزی شده، بسیار شبیه به ضایعاتی است که در درون خون وجود دارد و به طور کل مشکلات و صدمات فراوانی را تجربه کرده است.

هوش مصنوعی: در باغ آرزوها که درختی را کاشته‌ای، عمر تو در حال گذر است ولی میوه‌اش هنوز نرسیده و آماده برداشت نیست.

هوش مصنوعی: آن پریچهره زیبا از چمن می‌آید، همچون غنچه‌ای که دل من به خاطر او در خواب و آرامش است.