شمارهٔ ۱۳۶

هوش مصنوعی: آخرین لشکر در انتهای میدان عشق، به زلف‌های مشکین تو خواهد رسید و از شکست خود عطر و بوی تو را خواهد گرفت.

هوش مصنوعی: هرگز به یک سمت آن آئینه نگاه نمی‌کردی، زیرا مانند چهاران آئینه در چهار گوشه خواهد ایستاد.

هوش مصنوعی: صورت زیبا و دل انگیز او مانند تصویری بر دیوار خواهد ماند و زلف‌هایش به گونه‌ای خواهند بود که همچون خطی نرم و خوش بر دستانش خواهند نشسته.

هوش مصنوعی: زخمی که بر دل دارد، باعث می‌شود تا به زودی دچار مشکلاتی شود. او می‌خواهد با اشک‌هایش، آسیب‌هایی که به او وارد شده را ترمیم کند.

هوش مصنوعی: او هرگز در نظر نمی‌آورد که زیبایی‌ها و زینت‌ها را ببیند، زیرا تا زمانی که نفسش در گلو باشد، همه چیز زیر غبار و گرد و غبار خواهد بود.

هوش مصنوعی: در نهایت، وقتی که دهان خشک بماند، احساس گناه و حسرت بر دل خواهد نشست، درست مثل اینکه احساس می‌کنی در حال نوشیدن شرابی در حالی که تنها یک ظرف خالی در دست داری.

هوش مصنوعی: وقتی که در چمن سبزه‌ای بیگانه رشد کند، با گریه و اندوه، جای خود را به دشت و صحرا خواهد داد.

هوش مصنوعی: اگرچه امروز معشوقم کنار من نیست، اما در نهایت آن شخص بدخُو به روش خود ادامه خواهد داد.