شمارهٔ ۱۲۴

هوش مصنوعی: اگر دلی به خاطر غم، نتوانسته اشک بریزد، مانند سدی از آهن است که محکم و بی‌حرکت مانده است. و چشمی که از درد و غم، قطره‌ای خون نریزد، شایسته است که بسته شود و از چشم‌ها پنهان بماند.

هوش مصنوعی: ما بی‌جهت مانند لاله‌ای که گلبرگ‌هایش را پاره کرده‌ایم، در باغی هستیم که در آن خنده‌ی گل‌ها، دامن را می‌درد.

هوش مصنوعی: دور از شراب تو، میخانه‌ای وجود دارد که شبیه دشت پر از خون است و در نگاه می‌نوشان، چاهی به شکل خم بیژن نمایان است.

هوش مصنوعی: امروز گلستان به دلیل قفس و محدودیت‌ها سخت‌تر و تنگ‌تر شده است و پرندگان باغ آرزوی آزادی و پرواز را در سر دارند.

هوش مصنوعی: ناز و محبت در عشق مانند یک شمشیر دلبر است، چون این محبت اگرچه ظاهری نرم و لطیف دارد، اما در پس آن، اگر کسی تندخو باشد، مانند زخم یک تیغ آهنی عمل می‌کند.

هوش مصنوعی: ما به وعده‌ی زیبایی‌های گل‌های قرمز دل خوش نیستیم؛ زیرا در برابر معشوقان، شکستن دل و نقض پیمان معمول است.

هوش مصنوعی: هر کسی که با دقت به موضوعی عمیق و بی‌پرده نگاه کند، در نظر افراد با بصیرت، مانند سوزنی است که در پارچه‌ای عریان فرو رفته است.

هوش مصنوعی: در چشمان بلبلی که از سوختن پر و بالش آسیب دیده، همان باغ دلگشایی که او در ذهن دارد، در واقع همین فضای کوچک و ساده است که می‌تواند آرامش و زیبایی را به او بدهد.

هوش مصنوعی: او با کسانی که دلشان پاک و فهمشان روشن است، به صدای بلند گفت که در این دشت پر از آتش و خطر، جایی برای نشستن و آرام گرفتن نیست.

هوش مصنوعی: در خانه‌ای که محبوبم در آنجا می‌رود، من از پشت بام مانند یک نگهبان، چشم به راه او هستم.