شمارهٔ ۱۲۳

هوش مصنوعی: دل را در چمن گم نکنید، زیرا اینجا مکانی سوزان است. از دنیا چیزی نخواهید، چرا که این زمین شبیه دشت کربلاست.

هوش مصنوعی: ای باغبان، در این باغ قدم نگذار، زیرا هر گل نشانه‌ای از شهیدانی است و هر برگ نمایانگر بی‌نوایی.

هوش مصنوعی: در مسیر عشق و عاشقی باید با جرأت و استواری قدم بردارید. هر جا که می‌روید، موانع و چالش‌هایی وجود دارد و هر گامی که برمی‌دارید، ممکن است مشکلاتی مانند اژدها پیش رویتان باشد.

هوش مصنوعی: عاشقانی که به وصال و اتحاد رسیده‌اند، در حالی که زاهدان به تنوع و کثرت مشغولند، در هر قلبی آرزویی وجود دارد که در دلشان حس و حالی از عشق و ارتباط با معشوق است.

هوش مصنوعی: با وجود مشکلات و چالش‌هایی که داریم، احساسات و دردهای ما هر روز داستان جدیدی را روایت می‌کنند. ما مانند شمعی هستیم که در آتش و آب قرار دارد و به همین خاطر باید در مقابل نفس سرکش خود مقاومت کنیم.

هوش مصنوعی: به خاطر تلاش‌های بی‌پایانم برای به دست آوردن روزی، احساس می‌کنم که زندگی‌ام به شدت سنگین و دشوار شده است، طوری که مانند سرم یک بار بزرگ بر دوش من قرار دارد.

هوش مصنوعی: خوبان، که به زیبایی و قامت خود می‌بالند، گاهی سرّی با دیگران دارند. اما هر وقت که این زیبایی و جذابیت نمایان شود، پاهای برهنه و عریانِ بت‌ها در آنجا خودنمایی می‌کند.

هوش مصنوعی: به دلیل افراط در سکوت و محدود کردن صداها، دیگر جغدها که در باغ هستند، نمی‌توانند آواز خوشی سر دهند.

هوش مصنوعی: به دلیل زیبایی و جذابیت زلف آن محبوب، هر حرف من برای او مانند هزار نشانه و پیام است و به راحتی درک می‌شود.

هوش مصنوعی: ای محبوب، دل را به زحمت نینداز و با او مدارا کن، چون او هنوز با عشق آشنا نیست و تازه شروع کرده است.