شمارهٔ ۸۲

هوش مصنوعی: هر کس که وارد زندگی دنیا شد، به فعالیت و شغف جدیدی روی آورد. زمانی که تحت تأثیر حال و هوای شاد قرار بگیرد، به مشاهده و لذت بردن از زندگی می‌پردازد و از خوشی‌های آن بهره می‌برد.

هوش مصنوعی: در فضایی زیبا و دلنشین، من همچون پرنده‌ای که بر زمین افتاده، احساس می‌کنم. آرزو داشتم از دلبستگی‌ها و مشکلات رهایی یابم و به ارتفاعات اوج بپروازم.

هوش مصنوعی: لطفاً کم‌تر به من سخت بگیر و به ناتوانی‌ام توجه نکن، زیرا حتی اگر ضعیف هستم، می‌توانم کمک و حمایت خداوند را از خود بگیرم.

هوش مصنوعی: در این دنیا هیچ جوانمردی مانند پیر فروشنده شراب نیست که از زاهد، جام شراب و دفترش را گرفته است.

هوش مصنوعی: در میخانه‌ی مغان، هرگز زیر دست غم نخواهیم رفت، چرا که تنها با دست خود می‌توانیم جام می را از دیگران بگیریم و از آن لذت ببریم.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس تا مرز مرگ از عشق سخن نگفته و هیچ‌کس نتوانسته این داستان را به پایان برساند، زیرا با یادآوری عشق، دوباره زندگی آغاز می‌شود.

هوش مصنوعی: شعله‌ای که از ابتدا وجود داشته، هیچ وقت از حسرت و آه خود گرم نشده است. حالا آسمان چرا رنگ خاکستر به خود گرفته؟

هوش مصنوعی: ناله‌ای عمیق از دل عاشق برخاست و تا دمی بر لبان او نشست، سپس به درون خود بازگشت و همه وجودش را در بر گرفت.