شمارهٔ ۱۶۶

هوش مصنوعی: چرا او دیگر هیچ صحبتی با من نمی‌کند؟ حتی وقتی از او شکایت می‌کنم، به حرف‌های من گوش نمی‌دهد.

هوش مصنوعی: این یک قانون قدیمی است که هر کسی اگر یار جدیدی پیدا کند، دیگر به یاد صحبت‌های یار قدیمی‌اش نمی‌افتد.

هوش مصنوعی: بدون تو، به قدری از چشم مردم افتاده‌ام که حتی اگر آینه شوم، هیچ‌کس به من نگاه نمی‌کند.

هوش مصنوعی: فقط آشناها می‌توانند زبان و رفتار یکدیگر را درک کنند؛ با این حال، من نمی‌توانم بفهمم که او به من نگاهی می‌اندازد، چرا که او هیچ صحبتی با من نمی‌کند.

هوش مصنوعی: در مسیر غم‌های تو، من کیستم؟ خانه‌ام آن‌قدر ویران شده است که جغد، نشانه بی‌خبری و ناامیدی، در آن جا نمی‌زند.

هوش مصنوعی: اگر پرنده‌ای که در قفس اسیر است از درد و رنج وطن من باخبر شود، دیگر به یاد باغ و گلزار نمی‌افتد.

هوش مصنوعی: اگر کسی در روز قیامت بشنود که از وصال او مژده‌ای به گوش می‌رسد، حتی اگر در دل خاک هم باشد، نمی‌تواند سرش را از کفن بیرون بیاورد.