شمارهٔ ۱۵۲

هوش مصنوعی: پیام‌آور واپسین خبرهای از جایی می‌آورد که با شنیدنش از خوشحالی شعله‌ور شدم، چرا که سخن از چیزی آشنا و دوست‌داشتنی می‌گوید.

هوش مصنوعی: زمانی که به شکار تو نشانه‌ای از بی‌وفایی می‌زند، تیر حسادت به دل کسی که عاشق توست، اصابت می‌کند.

هوش مصنوعی: من در دل دریای غم تو روشی ندارم، از اضطراب نمی‌توانم آرامش یابم، انگار که جانم در حال غرق شدن است و هنوز دست و پا می‌زنم.

هوش مصنوعی: من در سر کوی تو سکوت کرده‌ام زیرا از نگرانی در مورد دوستدارانت می‌ترسم، وگرنه هر پرنده‌ای در گلزار خود صداهایی زیبا سر می‌دهد.

هوش مصنوعی: غمای تو تنها کشت زراعت ما را نسوزاند، بلکه خودت را هم به سختی می‌سوزاند. این ظالم هر لحظه به جایی می‌زند و آسیب می‌زند.

هوش مصنوعی: در روز قیامت، کسی که عشق را شهید کرده، خود را به خاطر یادآوری از قاتلش خواهد خواست، چون در دلش با سخنان خونین عشق درگیر است.

هوش مصنوعی: عشق دردناک مانند آتشی است که هر لحظه با حرارتش، دودی از دل کسی که به آن مبتلا شده، بلند می‌کند.

هوش مصنوعی: اگر کسی در مسیر تو مشتاق و علاقه‌مند نباشد، به او ظلم می‌شود و هر کسی که به تو نزدیک می‌شود، احساس می‌کند که زیر پا رفته است.