شمارهٔ ۱۱۵

مشتاق اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۵

گفتی او راست وفاپیشه بلی گر می‌بود

اندکی ایدل ازین حال تو بهتر می‌بود

با من اکنون که بمهر است مرا حال این است

وه چه میکردم اگر یار ستمگر می‌بود

گفتی ار چاره هجران‌طلبی باش صبور

چاره صبر است بلی کاش میسر می‌بود

چاره هجر که آنهم نکند می‌کردم

غیر مردن اگرم چاره دیگر می‌بود

میگذشت آه چه بر جان خلایق مشتاق

روز حشر ار به شب هجر برابر می‌بود

شمارهٔ ۱۱۴: سازوبرگ طرب از ساغر و مینا نشود شمارهٔ ۱۱۶: می دو چشم تو ندانم ز چه پیمانه زدند

اطلاعات

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 5

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

گفتی او راست وفاپیشه بلی گر می‌بود

اندکی ایدل ازین حال تو بهتر می‌بود

هوش مصنوعی: گفتی که او فردی راستگو و وفادار است، آری، اما اگر کمی از این وضعیت خودت بهتر بودی، او هم می‌توانست بهتر باشد.

با من اکنون که بمهر است مرا حال این است

وه چه میکردم اگر یار ستمگر می‌بود

هوش مصنوعی: حالا که با محبت به من نگاه می‌کند، حال من چنین است. کاش می‌دانستم اگر محبوبم ناآب دیده و بی‌رحم بود، چه بر سرم می‌آمد.

گفتی ار چاره هجران‌طلبی باش صبور

چاره صبر است بلی کاش میسر می‌بود

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی به دوری و جدایی راهی پیدا کنی، باید صبور باشی، زیرا صبر خود راهی برای تسکین درد جدایی است. ای کاش این صبر به آسانی نصیب آدمی می‌شد.

چاره هجر که آنهم نکند می‌کردم

غیر مردن اگرم چاره دیگر می‌بود

هوش مصنوعی: اگر جدایی چاره‌ای نداشت، بدون شک غیر از مرگ کاری نمی‌کردم، در صورتی که راه حلی دیگر برای این مشکل وجود داشت.

میگذشت آه چه بر جان خلایق مشتاق

روز حشر ار به شب هجر برابر می‌بود

هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر این است که مردم مشتاق و انتظار روز قیامت را دارند و این انتظار در دل آنها سنگینی می‌کند، به‌ویژه اگر نسبت به شب جدایی احساس رنج و دوری کنند. در واقع، اگر شب جدایی به اندازه روز قیامت در نظر گرفته شود، بار سنگینی بر دوش آن‌ها خواهد بود.