شمارهٔ ۱۱۴

هوش مصنوعی: برای برگزاری یک جشن پرنشاط و شاد، وجود مشروبات و ظروف زیبای آن لازم است. تا زمانی که امکانات و شرایط خوشی فراهم نباشد، نمی‌توان انتظار داشت که کسی حضور داشته باشد و لذت ببرد.

هوش مصنوعی: بدون تو، اشکی که از چشمم می‌ریزد مانند سیلاب است، و در این زمان، آن شهری که در آن زندگی می‌کنم هرگز به بیابان تبدیل نخواهد شد.

هوش مصنوعی: به خاطر هیجانی که در دل دارم، اشک به چشمانم می‌ریزد، اما در چشمانم حتی یک قطره هم نیست که به اندازه‌ای باشد که به دریا تبدیل شود.

هوش مصنوعی: دل روشن او از هر سو که نگاه کند، شکستگی‌ها و کاستی‌ها را می‌بیند، اما ارزش سنگ را در جایی می‌فهمد که دیگر به مینا تبدیل نمی‌شود.

هوش مصنوعی: من که به خاطر تو به شدت رنج می‌کشم و خون دل می‌خورم، بهتر است این وضع را تحمل کنم تا اینکه کارهای من گره‌خورده و به کسی وابسته باشم.

هوش مصنوعی: اگر در راه عشق به دنبالم می‌گردی، باید بدان که هر کسی که در این راه گم شده باشد، دیگر نتوان او را پیدا کرد.

هوش مصنوعی: از خاک در اینجا رد نشو، زیرا مکان آنجا پیدا نیست. کسی که کور است هیچگاه نمی‌تواند با سرمه بینا شود.

هوش مصنوعی: هرگز تصمیم به رفتن نمی‌گیرم از نزد کسی که به او عشق دارم و وابسته‌ام، زیرا نگرانم که این وابستگی، موجب نشود که پایبندی‌ام را به او از دست بدهم.