شمارهٔ ۲۷۳

هوش مصنوعی: ای غیر! به نظرت می‌رسد که از بدحالی من خوشحالی، در حالی که فکر می‌کنی به خاطر بی‌نیازی او، من دچار مشکل نشده‌ام.

هوش مصنوعی: به مهمانی او رفته‌ام بدون دعوت و می‌بینم که به طرز پرهراسی پنهان از من کسی دیگر را جستجو کرده است.

هوش مصنوعی: از فردی که بی‌ملاحظه و تندخو است، ناراحت و دلخور نمی‌شود، زیرا پایه‌های کینه و رنجش او ضعیف و سست است.

هوش مصنوعی: در زمان آشتی، هر لحظه گناهانم را یادآوری می‌کند، انگار که آن جنگجوی نالایق همچنان در بند ظلم و ستم است.

هوش مصنوعی: او از کنار من گذشته، ولی رقیب هنوز دست از او برنمی‌دارد. او شاید هنوز به یاد من، که هیچ‌چیز نیستم، فکر می‌کند.

هوش مصنوعی: هر بار که به او نگاه می‌کنم، تعجبم بیشتر می‌شود، به حدی که انگار هرگز چهره‌اش را ندیده‌ام.

هوش مصنوعی: پرنده‌ای که از قفس آزاد شده، به سمت نخل می‌رود و نشان از این دارد که دلش به سوی آنجا پر می‌کشد. این آزادی و شتابان بودنش بیانگر شوق و آرزوی او برای رسیدن به مکان‌های زیبا و آزاد است.