شمارهٔ ۲۲۷

هوش مصنوعی: ای شمع، من مانند زغالی هستم که بر اثر سوزش تو، کل خرمن را می‌سوزاند. من به تو نزدیکتر از خودم هستم و این سوزش را تجربه می‌کنم.

هوش مصنوعی: هر جوانه‌ای که از آتش من زبانه می‌کشد، در شب به یاد تو می‌سوزم و در گوشه‌ای از این داغی، غم را احساس می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر به گل نگاه کنم، از غم دیدن تو آهی می‌کشم و در آتش باغ می‌سوزم.

هوش مصنوعی: ای دشمن، گرم و سوزان بودن آتش درون من را ببین و خود را محافظت کن، زیرا این آتش می‌تواند به تو نیز آسیب برساند.