شمارهٔ ۱۷۶

هوش مصنوعی: شب‌های طولانی غم و اندوه چنان بر دل تنگ فشار می‌آورد که نفس صبح مانند آیینه‌ای که زنگار را از خود می‌زداید، تازگی و روشنی خود را به نمایش می‌گذارد.

هوش مصنوعی: ما در دل عشق مشغول به کارهای خود هستیم و به خاطر بی‌پروایی‌های عشق، ما را از فکر به حیثیت و شرم و ننگ دور کرده است.

هوش مصنوعی: در انباشت صبر من، شگفتی به پا شده است؛ هر آهی که از دل تنگ و دوری‌ام از تو بلند می‌شود، مانند آتش به خرمن صبرم می‌زند.

هوش مصنوعی: لاله‌ای که از خاک به رنگ سرخ برمی‌آید، نشانه‌ای است از عشق و دردی که برای تو، ای معشوق، وجود دارد. این گل به خاطر تو روییده و نشان‌دهنده‌ی فداکاری و جانفشانی است که برایت انجام شده است.

هوش مصنوعی: در چهره‌ام دلی از غم به وجود آمده که آن دلبر بازیگوش، در زمانی که صلح برقرار است، به جنگ و جدل می‌پردازد.